Koştum...
Delicesine, yetişircesine,
Dişimi tırnağıma takıp, tüm engelleri aşıp, sana gelircesine
Sana koştum...
Oysa taşlar bile durup durup önüme çıkıyordu.
Her köşede biri ket vurmak için beni bekliyordu.
İnanır mısın?.. Rüzgar bile esmiyordu!
Koştum...
Sonuç?... yok
Sebep?... Hiç bilinmedi
Zaten aşk delilik değil miydi?
Bunca sene yanlış mı öğretildim?
Gözünü karartıp saçma bi cesaret katmaktı hayata,
durup dururken gülmekti,
ağlamaktı,
sabahlara kadar uyur-uyanır dolanmak evin içinde,
her şarkıdan satırlar ezberlemek,
uygun sözleri benimsemek...
Ve bitmez sanmak her şeyi,
gitmez sanmak sevdiğini...
Yine de koştum...
Dur desem ne fark ederdi?
Gitmez miydi?
Gözleri bir daha bu yaşlı gözlerime değmez miydi?
Ya elleri… Gözlerimden boşalan bunca yaşı silmez miydi?
Peki, bu gidiş, onca gözyaşıma değer miydi?
Ardın sıra takılı kaldı gözlerim
Çekemedim önce…
Alışık değildim vedasız gidişlere
Dağıldım, parçalandım hücrelerime
Yaş döktüm, kan döktüm gözlerimden... İçimden!
Neye, kime hiç düşünmeden
Belki ben sana hiç koşmadım
Belki ben sana hiç ağlamadım
Ne bileyim...
Belki sen bana hiç aşık olmadın
Sen giderken bir elvedaya razıyken
Artık tüm gelişlerine yabancıyım
-Alıntıdır-
SSS
Arama
Üye Listesi
Kullanıcı Grupları
Kayıt
Profil
Özel mesajlarınızı kontrol etmek için giriş yapın
Giriş
.gif)