<object width="400" height="334"><param name="movie" value="http://vdo.mynet.com/e/52854"></param><param name="wmode" value="transparent"></param><embed src="http://vdo.mynet.com/e/52854" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" width="400" height="334"></embed></object>

<object width="400" height="334"><param name="movie" value="http://vdo.mynet.com/e/48758"></param><param name="wmode" value="transparent"></param><embed src="http://vdo.mynet.com/e/48758" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" width="400" height="334"></embed></object>

Teşekkürler hocam eline sağlık

“Göğe baktım, yarıya inmiş bütün bayraklar,
Yere döndüm, hıçkırık kesilmiş hep sokaklar...
Ey Atam senin için ağlıyor; yer de, gök de,
Onlar daha çok zaman böyle ağlayacaklar ”
F.Nafız Çamlıbel
diye başlıyordu, lise yıllarında, 10 Kasım Atatürk’ü Anma Törenlerinin birinde okuduğum şiir. “Onlar daha çok zaman böyle ağlayacaklar” Ben bu kadar uzun ağlayacağımızı tahmin etmemiştim ve zaten istememiştim de, eminim sizde istemezdiniz Atam!
Sevgili Atam, Siz, bir zamanlar üç kıtaya hâkim olan Osmanlı Devleti’nin önemli bir komutanı olarak 1.Dünya Savaşı’ndan yenik çıktığımıza tanık oldunuz. Ağır şartlar içeren antlaşmaların imzalanması sonucunda ülkenizin düşman kuvvetlerince karış karış paylaşıldığını gördünüz. Sizi yönetenlerin çaresizliğini, acizliğini, teslimiyetini gördünüz. Anadolu halkı fakir, zayıf ve hastayken düşman gemilerinin boğazlarda saraya nispet yapar gibi rahatça salındığını gördünüz. Ama ağlayıp hayıflanmadınız çünkü ağlamakla kaybedilecek zamanınız yoktu çünkü ağlamak zayıflıktı, acizlikti yenilgiyi kabul etmekti. Oysa hükümetiniz yenilgiyi kabul etmişti ve düşman kuvvetleri zaferlerini kutluyordu. Ama siz inandınız, kendinize inandınız, halkınıza inandınız, silah arkadaşlarınıza inandınız. Onca imkânsızlıklar altında; keskin zekânız, mükemmel organizasyon yeteneğiniz ve çalışkanlığınızla bütün dünyayı hayrete düşüren bir savaş verdiniz. Kısa ama yorucu bir zaman diliminin sonunda Osmanlı Türk İmparatorluğu'nun enkazından Türkiye gibi diri ve dinamik bir devlet çıkarma başarısını elde ettiniz. Kurtuluş Savaşı bittikten sonra söylemiş olduğunuz şu söz beni en çok etkileyen sözlerinizden biridir. “Asıl savaş bundan sonra başlıyor” Çağdaşlaşmak yolunda birçok devrim yaptınız daha doğrusu devrim tohumlarını toprağa attınız ama onların büyüyüp serpildiğini göremediniz, öyle yorgun ve hastaydınız ki adeta aramızdan çok erken ayrılacağınızı biliyor gibi Türk Gençlerine şu sözleri sarf ettiniz “Cumhuriyeti biz kurduk, onu yükseltecek ve idame edecek sizlersiniz”

Şimdi kendi kendimize sormamız gereken soru şu; bizler cumhuriyeti yükseltebildik mi? Bizler demokrasiyi geliştirebildik mi, bizler laikliği hakkıyla yaşıyor yaşatabiliyor muyuz, bizler bilim ve fende dünya tarihine adımızı yazdırabildik mi, bizler ekonomi de dünyada üst sıralarda mıyız, bizler eğitimde örnek alınacak ülkeler arasında mıyız? Bizler her sabah söylediğimiz “Türküm, doğruyum, çalışkanım” sözlerinin hakkını veriyor muyuz? Tarihinde şimdiki şartlardan daha kötü bir durumdayken tüm dünyaya kafa tutmuş bir milletin çocukları olarak yine aynı şeyi yapabiliyor ve dünyaya kafa tutabiliyor muyuz?

Sevgili Atam; bu 10 Kasımda senin için ağlamayacağım ve yas tutmayacağım. Bu 10 Kasımda söylemiş olduğun şu sözler üzerinde düşünüp kendimi sorgulayacağım.

“Çalışmadan, öğrenmeden, yorulmadan rahat yaşamanın yollarını aramayı
alışkanlık haline getirmiş milletler; önce onurlarını, sonra
özgürlüklerini ve daha sonra da geleceklerini kaybetmeye mahkûmdurlar."

FEYZAN ÇOBAN
MATEMATİK ÖĞRETMENİ

Atatürk gözyaşlarıyla anıldı



Türkiye Cumhuriyetinin kurucusu Meraşal Gazi Mustafa Kemal Atatürk, Anıtkabir'de düzenlenen törenle anılıyor. Töre sırasında bir mehmetçik gözyaşlarına hakim olamadı.



Anıthabir'deki tören çelenk konulmasının ardından saygı duruşu ve İstiklal Marşı'nın okunmasıyla başladı..

Daha sonra Anıtkabir Özel Defterine günün anlam ve önemini belirten ifadeler yazıldı.

Tören sırasında bir mehmetçiğin ağlaması dikkat çekti.