Eğitim ve Öğretmen Forumu

ankaa · Tarih: Pts Tem 09, 2007 1:37 pm Mesaj konusu: Hayatımız bir oyun...

Tiyatro denince akan sular duruyor benim için… Dünya bir yana, o bir yana… Gün geçtikçe bağlanıyor, yaşıyor, yaşatıyor ve öğretmenlikle bu derece özdeşleşen bir sanat daha yok diye düşünüyorum..
Tiyatro, her ne kadar ülkemizde hak ettiği yerde olmasa da, bir gün bir şeyler değişecek diye umut etmekten kendini alamıyor insan. Öyle bir büyüsü var ki, içine girdiğinizde, emin olun, dünya gözünüze bambaşka görünüyor.. Belki delicesine çalışmak, kendinizden vazgeçmek, çok emek vermek gerekiyor ama aylar süren geceli gündüzlü – geceli gündüzlü diyorum, çünkü işin içine dekor, müzik, afiş, davetiye… vs. de girince günleriniz, geceleriniz yetmez oluyor - koşturmanın ardından sahnede küçük yıldızlarınızı gördüğünüzde, alkışlar kulağınızı sağır ettiğinde, her sahnenin sonunda üzerinize zıplayarak sizi öpücüklere boğan çocukların “Öğretmenim, beğendiler! Duyuyor musunuz, bizi alkışlıyorlar!” nidaları yüreğinizde titreştiğinde, öpücükleri yüzünüzü ıslattığında ve koca adamlar gibi selam verirlerken, gururlu bakışları size çevrildiğinde, kendiliğinden çağlayıveren göz yaşlarınızın tattırdığı mutluluğu hiçbir şey tattırmıyor inanın…
“Tam bir profesyonel gibi oynadılar! Rollerine nasıl da yakışmışlar, hepsi kendini oynuyor gibiydi! Bunlardan hiç beklemezdim, benim dersimde o kadar tembeller ki…” cümlelerini duyduğunuzda ise, öylesine gurur duyuyorsunuz ki öğrencilerinizle, “Değdi! Tüm çabalarıma, umutsuzluklarıma, yorgunluğuma… her şeye ama her şeye değdi!” cümleleri yankılanıyor zihninizde.. Biliyorsunuz ki, asla unutamayacakları bir sayfa açtınız çocuklarınızın yaşamlarında… Ve biliyorsunuz ki, yaşadığınız duygular, kıyaslanamayacak kadar güzel yüzeysel mutluluklarla…
Son birkaç senedir amatör olarak içindeyim tiyatronun ve her sene bir tane sahnelerken, bu sene yazıp yönettiğim iki oyunumu da sahneledikten sonra, artık tiyatrosuz bakamıyorum yaşama…
E, kendi hayatımız da bir oyun değil mi sonuçta? Mad