Sevgisiz Çocuk
Sanki hayat, hep yalanlar üzerine kuruluyor.
Bir türlü gerçekleri öğrenemiyorum.
Bir ana, bir baba, nerede ne yapıyor?
Bilmiyorlar ki o çocuk sevgiye muhtaç.
Ya da anlamıyorlar, hissetmiyorlar…
Zavallı çocuk, hayatta hep kendini yalnız hissediyor.
Çevresindekiler, menfaatin önde gideni…
Ağlıyor bu çocuk, üzülüyor, mutsuz…
Huzursuz ama ailesi bunu görmüyor.
Düşünmüyor, sanki üvey evlat.
Ayrımcılık diz boyu.
Bu çocuğu sevmiyorlar.
Hiçbir zaman istemediler zaten.
Çocuk ne yapsın? Çaresiz, gidecek yeri yok ki!
Susuyor, şiddet görüyor.
Bazen çalışıp eve bakıyor.
Sanki evin reisi oymuş gibi.
Duygularını, düşüncelerini paylaşamıyor
Hiç mutlu değil ki…
Bir gün, bir an bile gerçekten gülmüyor
Bu psikolojiyle, yanlış insanı seviyor.
Adam da fırsat biliyor.
Çocuğa, zarar veriyor
Çocuk kapıda kalıyor.
Eli kolu bağlı, ne yapsın bilmiyor.
Sonra uğur annesini buluyor.
Gençliğinden çok, çocukluğunu yaşıyor,
O çocuk erken eskiyor….
Sibel …